Naar het overzicht

#OpenFuture

Als de feiten veranderen dan verander ik van gedachten, zei Keynes ooit. Onder invloed van protectionisme en populisme is politiek een onlosmakelijk onderdeel geworden van de beleggingsportefeuille.

In mijn columns geef ik met de verschillende petten die ik draag een beschouwing op de wereld en zoek naar verbanden. Het gaat vaak over beleggen, en het is praktisch. Andere keren kijk ik als hoogleraar vanuit een ivoren toren naar de economie. En soms heb ik ook een politieke pet op.

In deze tijd van protectionisme en populisme – ook het thema van het jaarlijkse seminar waar Kempen haar klanten meeneemt in de marktvisie – is het vinden van verbanden soms moeilijk, maar het komt samen in een serie artikelen en debat van The Economist onder de noemer #OpenFuture. The Economist neemt de handschoen op tegen protectionisme en populisme, en benadrukt in de discussie het belang van open markten, vooruitgang, open grenzen en het delen en bediscussiëren van ideeën.

Hoewel de artikelen niet zijn gespeend van een liberale voorkeur, zijn de thema’s die aan bod komen voor elke democratie van belang. Waarom is #OpenFuture zo belangrijk? Het vertrouwen in de markteconomie staat om begrijpelijke redenen onder druk, maar we weten dat markten beter werken dan een centraal geleide planeconomie. Vrijhandel maakt iedereen (gemiddeld) rijker, maar zorgt ook ervoor dat sommige groepen buiten de boot vallen. Moeten we de vrijhandel beperken? De verliezers compenseren? Dat zijn lastige vragen, maar het staat buiten kijf dat we niet iedereen (gemiddeld) armer moeten maken door de grenzen dicht te gooien. Protectionisme is niet het antwoord. Een andere vorm van verdelen wel.

Concurrentie zorgt ervoor dat kapitalisme werkt, maar alleen bij een gelijk speelveld. Het is zorgwekkend dat markten minder concurrerend zijn dan voorheen. Het is ook geen toeval dat dit het onderwerp was van de jaarlijkse heisessie van centrale bankiers in Jackson Hole. Ik heb het in een eerdere column al benoemd, maar meer concurrentie en meer markt zou goed zijn. Beleidsmakers hebben een rol om dit af te dwingen.

Gemakkelijke antwoorden zijn er echter niet, al denken populisten van wel. Juist zij zouden de artikelen in The Economist moeten lezen. Maar dat is ijdele hoop. Ik heb ook niet de illusie dat ze mijn column lezen, maar het ontslaat me niet van de verplichting het debat op te zoeken. Hierbij.

Tijdens het komende Kempen seminar zullen wij de impact van protectionisme en populisme op klantportefeuilles bespreken. Een boodschap is dat kapitaalverschaffers moeten wennen aan minder rendement. Er zal meer naar de factor arbeid gaan. Daarnaast hebben beleggers ook een rol te vervullen in deze discussie. Samen bepalen we hoe de toekomst eruit ziet. Niet alle antwoorden zijn er al. Dus moeten wij in debat gaan. Samen met Maarten van Rossem, Lars Duursma en Arend Jan Boekestijn zullen wij dat doen. Ik heb hierbij een kleine aftrap gedaan.

Voor wie zich in de aanloop naar het seminar wil inlezen, verwijs ik naar #OpenFuture. Wie bij gebrek aan tijd het bij de economische onderwerpen wil houden, raad ik aan de artikelen te lezen onder het kopje markets. In The Economist vond ik twee artikelen over Hayek en Keynes lezenswaardig, onder andere omdat over beide economen misverstanden bestaan, die in het klassieke debat tussen socialisten en liberalen nog weleens worden uitvergroot.

Het is duidelijk dat politiek een onlosmakelijk onderwerp is geworden bij het bepalen van de beleggingsportefeuille. Het lastige is dat economen van Mars komen en politici van Venus. Soms zijn zaken minder rationeel en is het onvoorspelbaar. Interessante tijden waar winstverdeling net zo belangrijk zal zijn als de stemverhoudingen. De mate waarin we onze portefeuilles laten beheersen door protectionisme en populisme hebben we echter zelf in de hand.

De auteur

Roelof Salomons

Aanmelden

Laat je e-mailadres achter en ontvang de nieuwste editie als eerste in je mailbox