Naar het overzicht

geFANGen

De tijd van technologie als ongereguleerde vrijplaats is voorbij. De maatschappelijke druk op technologiebedrijven om verantwoordelijkheid te nemen voor via hun netwerken verspreide informatie neemt toe. Voeg daar meer belastingdruk en regulering aan toe, en lagere winstgroei is het gevolg. Beleggers nemen daar een voorschot op.

Tijdens de paasdagen las ik het boek Move fast and break things van Jonathan Taplin over de monopolistische trekjes van bedrijven als Google en Facebook. Maar ook over hun donkere kant als nieuwe mediabedrijven: het ‘recht’ op eigen feiten, sociale verkokering, privacy, verslaving en extremisme. 

Het boek bracht me terug naar een sessie tijdens de laatste economendag over regulering van de Big Four (technologie, niet accountants), die volgens veel academici onafwendbaar is. Veel sociale mediabedrijven opereren als traditionele mediabedrijven, maar door zich voor te doen als technologie ontlopen zij hun verantwoordelijkheid voor de inhoud van de content op hun netwerken. Traditionele mediabedrijven hebben die luxe niet. 

De zorgwekkende cultuur van het mijden van maatschappelijke verantwoordelijkheid is op zichzelf al voldoende voor een roep om meer regulering. Iedereen heeft recht op een eigen mening, maar niet op zijn ‘eigen feiten’. De continue stroom aan schandalen in de afgelopen weken lijkt dat ook duidelijk te maken. Het besef dringt langzaam door. Laat, maar eindelijk. 

Ook zorgen over machtsmisbruik vanwege de grote marktposities speelt regulering in de kaart. Vanuit economisch oogpunt is het winner-takes-all-effect cruciaal. De opgebouwde dominantie zal leiden tot een tegenreactie met anti-monopolistische maatregelen, een roep tot opbreken en lagere winstgroei. Consumenten zullen ook anders omgaan met het gratis weggeven van data in hun drang om connected te zijn en adverteerders zullen selectiever worden in hun keuze voor platforms. 

Daardoor moeten deze bedrijven op zoek naar andere inkomstenbronnen. Hetzelfde overkwam rond de eeuwwisseling de telecombedrijven, toen zij na jaren van sterke groei hun netwerken moesten openstellen voor andere partijen. Dat de kosten daardoor omlaag gingen was goed voor de consument, maar niet voor de aandeelhouders. 

De weging van technologie in indices is een belangrijke reden voor performanceverschillen van beurzen. China en de Verenigde Staten zijn de leidende landen. Na de recente correctie van technologie-aandelen lijkt de aandelenmarkt zijn drijvende kracht kwijt. 

Het is te vroeg om van het begin van het einde te spreken, maar de tijd van ongebreidelde groei is voorbij. Net als andere bedrijven moeten technologiebedrijven kijken naar hun rol als stakeholder. En dat is zo slecht nog niet. 

De auteur

Roelof Salomons

Aanmelden

Laat uw e-mailadres achter en wij sturen u de laatste updates.