Naar het overzicht

Het rentekerkhof

22 maart 2019

Het kerkhof ligt vol met beleggers die de afgelopen twee decennia tevergeefs anticipeerden op een rentestijging in Japan. Ik vrees dat er ruimte vrijgemaakt moet worden voor nieuwe beleggers, die in Europa stijgende rentes verwachten.

Het is 20 jaar geleden dat de centrale bank in Japan de beleidsrente naar 0% verlaagde om te voorkomen dat de economie verder zou afglijden. Nadien hebben ook andere centrale banken de ‘wijzen’ uit het Oosten gevolgd. Ik zie een parallel tussen Japan en Europa. Helaas…

Voor wie het niet weet, ik begon in 1997 mijn carrière als belegger in Japanse aandelen. Sindsdien ben ik het land altijd met interesse blijven volgen. In 1999 ging de Bank of Japan over op een nulrentebeleid om de economische problemen het hoofd te bieden. Men zag het destijds met verbazing aan.

Ondanks een groeiende schuldenberg bleef de rente op Japanse staatsobligaties nadien dalen. De tienjaarsrente beweegt zich al jaren rond 0%. Beleggers stellen al net zo lang dat de rente slechts een richting op kan. Het kerkhof ligt echter vol beleggers die anticipeerden op de stijging die niet kwam. Weliswaar was er soms sprake van een opleving, maar die was altijd tijdelijk van aard. Bovendien kwam de nieuwe rentepiek altijd uit onder de vorige, waarna de beleidsrente opnieuw onder zeeniveau dook. 

Stijgende rentes in Europa

Mijn vrees is dat op het kerkhof ruimte gemaakt moet worden voor nieuwe beleggers die stijgende rentes verwachten in Europa. De parallellen tussen Japan en Europa zijn simpelweg te groot om te negeren. Ook Europa kampt met vergrijzing, heeft moeite om de groei en inflatie aan te jagen, kent een beperkte kredietverlening en zit vast in een extreem lage renteomgeving.

De negatieve bijeffecten van de lage rente zijn zo langzamerhand schadelijker dan de positieve effecten, die er hopelijk nog komen. De banken verdienen geen droog brood meer. En ‘garanties uit het verleden’ nemen elke dag een hap uit de balansen van verzekeraars en pensioenfondsen.

Onlangs sprak ik een oude vriend, die nu werkt voor een Japanse bank. Hij kon een glimlach niet onderdrukken toen hij zei: “Weet je Roelof, de Japanners zijn tegenwoordig bang dat ze Europa achterna gaan…”

Nog langer ruim monetair beleid is niet de oplossing. Het is de hoogste tijd dat spaarders weer een vergoeding krijgen over hun geld, in plaats van het moeten nemen van excessieve risico’s voor een beetje extra rendement. Het is ook de hoogste tijd dat bedrijven die alleen levensvatbaar zijn dankzij het gratis geldinfuus plaats maken voor echte ondernemers. Liever nu dan later

Maar wat is dan wel de oplossing? Dat wordt het onderwerp van een volgende column. Kunt u niet langer wachten? Lees dan vooral snel de klassieker van Richard Koo. Of – als u dat prettiger vindt – bekijk zijn korte film.

De auteur

Roelof Salomons

Aanmelden

Laat je e-mailadres achter en ontvang de nieuwste editie als eerste in je mailbox

News & Knowledge