Naar het overzicht

Kempen's Kijk: Parijs: lef of laf?

13 december 2019

 

Twee weken lang vergaderden maar liefst 25 duizend mensen in Madrid over hoe het verder moet met het klimaat. Dat de klimaatconferentie na het afzeggen van Brazilië en Chili uiteindelijk in Europa plaats vindt is symbolisch voor de voortrekkersrol die Europa neemt in dit debat. Is die positie een kans of een risico?

De kans op het halen van de doelstellingen van Parijs lijkt voorlopig klein. Volgens berekeningen van het IPCC, het orgaan van de Verenigde Naties dat de risico’s van klimaatverandering evalueert, moet de CO2 uitstoot als gevolg van menselijke activiteiten in de komende 30 jaar (2050) tot nul worden teruggebracht. Het huidige aangekondigde beleid impliceert een stijging van ongeveer 3 graden, een verdere stijging van 2 graden ten opzichte van de huidige temperatuur. Om de stijging te beperken tot 1,5 graden, het doel van Parijs, moet er dus nog veel gebeuren.

Hoe krijgen we dit voor elkaar?
Hoewel berekeningen, bijvoorbeeld van de DNB, laten zien dat het de economische groei 'aanzienlijk maar beheersbaar' zou verminderen, pleiten de meeste economen voor een hogere prijs op CO2, omdat dit het probleem bij de wortel aanpakt, namelijk emissies. De afgelopen twee jaar is de prijs van CO2 emissierechten aanzienlijk gestegen van 5 tot ongeveer 25 euro. Op deze manier kan met marktwerking de doelstelling zo economisch mogelijk gehaald worden.

Daarnaast loopt Europa voorop met de nieuwe EU-taxonomie en verschillende landen die verplichtingen aangaan en wetten invoeren. Met Frans Timmermans als nieuwe supercommissaris voor klimaatzaken, wordt er hard gewerkt aan plannen om de uitstoot over een periode van 10 jaar te halveren. De EU schat dat jaarlijks ongeveer 180 miljard euro extra investeringen nodig zijn om haar klimaatdoelstellingen te halen. Dit komt overeen met ongeveer 6% van de huidige investeringen. Volgens de IPCC is er wereldwijd een extra investering van ongeveer 700 miljard dollar per jaar nodig om de opwarming in 2050 tot 1,5 graden te beperken.

Afhaken
Maar lang niet alle landen doen mee met Europa. Na de aankondiging van de VS in 2017 om uit het akkoord te stappen hebben de VS vorige maand ook de officiële documenten daarvoor ingestuurd en is de uittreding eind volgend jaar een feit. En ondanks dat de VS tot nu toe het enige land is dat dit gedaan heeft, lopen andere grote landen als Australië, Japan, Brazilië en Rusland voorlopig bewust achteraan. De huidige trend van deglobalisering maakt de kans op klimaatsucces kleiner, aangezien internationale samenwerking daarvoor van cruciaal belang is.

Goede beleggers weten dat het niet eenvoudig maar wel belangrijk is om de lange termijn boven de korte termijn te verkiezen. Dat is hetzelfde voor het klimaat en de economische gevolgen. Dat Europa ervoor kiest om zover voorop te lopen is naast een kans ook een risico, maar ik kies voor lef boven laf. Ik noem dat bovendien, zowel voor de economie als het klimaat, gezond verstand.

De auteur

Ivo Kuiper

Aanmelden

Laat je e-mailadres achter en ontvang de nieuwste editie als eerste in je mailbox