Naar het overzicht

Geopolitieke (ont)spanning

In juni wisten de beoogde Italiaanse regeringspartijen op het laatste moment toch nog een compromis te sluiten en ebden de spanningen in Italië weer weg. Dat wil niet zeggen dat alles nu oké is, maar er is tenminste een regering gevormd. Wel moesten de bestedingsplannen wat teruggeschroefd worden. Uiteindelijk trokken de markten de conclusie dat Italië weer bij het gebruikelijke probleem is teruggekeerd: hoe krijgt het land de structurele groei in een hogere versnelling? Voor beleggers is dit zeker een probleem, maar geen prangende bron van zorg. En dus keerde de aandacht weer terug naar de handelsovereenkomsten met de VS en het nucleaire akkoord dat Trump en Kim naar verluidt gaan sluiten. We moeten afwachten wat het geopolitieke theater nu weer gaat brengen. We kunnen er echter zeker van zijn dat de markten volatiel blijven – volatieler dan zij zouden zijn als beleggers alleen maar aandacht hadden voor de fundamentals die zich volgens onze verwachtingen ontwikkelen. De groei is stabiel en ligt boven het trendniveau. De inflatie trekt zachtjes aan en de rente loopt langzaam op. De markten nemen de krappere liquiditeitscondities voor lief. Zeker, sommige delen van de creditmarkten zijn zwakker dan andere, maar dat is hoofdzakelijk aan land- of bedrijfsspecifieke problemen te wijten. Totdat dat niet meer het geval is. Nu de Italiaanse obligatierente weer is opgelopen, is er naar onze overtuiging weer hier en daar waarde te vinden. We adviseren klanten met een kortere beleggingshorizon om hierop in te spelen door shortposities te sluiten en wat tactische longposities in EMU-obligaties ten koste van obligaties uit de kernlanden op te nemen.

Amerikaanse economie blinkt uit

De verzwakking van de Europese voorlopende indicatoren vormt een van de belangrijkste onverwachte ontwikkelingen van de laatste tijd. Deze ontwikkeling staat in schril contrast met de situatie in de VS waar de leading indicators vanaf hoge niveaus weer verder aantrekken. Terwijl in de VS op een sterke groei-opleving in het tweede kwartaal wordt gerekend, lijkt de eurozone in een groeivertraging te blijven hangen. Wij hadden een tijdelijke groeidip voorzien, maar het lijkt er inmiddels op dat de eerdere appreciatie van de euro, de stijgende olieprijzen en de politieke onrust in Italië toch een structurele weerslag hebben. Daarom zijn we wat minder positief over de groeivooruitzichten voor de eurozone. De opkomende markten kregen op drie fronten tegenwind te verduren: van hogere olieprijzen, een sterkere dollar en een oplopende Amerikaanse obligatierente. Sommige valuta’s uit de opkomende markten kwamen hierdoor behoorlijk onder druk te staan. Inmiddels neemt de tegenwind op deze drie fronten weer wat af, terwijl de voorlopende en economische indicatoren nauwelijks blijk geven van enige impact op de Aziatische economieën. Daarom blijven we positief gestemd over de economische cyclus in de opkomende markten. Al met al liggen de voorlopende indicatoren nog steeds op niveaus die op aanhoudende groei duiden en kunnen we uit de exportontwikkeling in de opkomende markten afleiden dat de wereldhandel zich krachtig blijft ontwikkelen.

“Gezien alle spanningen rond Italië kunnen we goed begrijpen dat beleggers wat sceptischer werden en eerst wat meer concrete cijfers wilden zien voordat zij weer wat meer risico wilden aangaan. ”

Besmettingsgevaar in EU ingedamd

Gezien alle spanningen rond Italië kunnen we goed begrijpen dat beleggers wat sceptischer werden en eerst wat meer concrete cijfers wilden zien voordat zij weer wat meer risico wilden aangaan. Aan de aandelenkant houden wij vast aan onze positionering. Amerikaanse aandelen lijken aantrekkelijk nu de economie zich krachtig blijft ontwikkelen en de aandelenkoersen verder oplopen. De waarderingen zijn echter aan de hoge kant. Naar onze overtuiging is de positieve cyclus al grotendeels in de koersen verdisconteerd. Als de opkomende economieën standhouden, zal de aandelenperformance daar weer aantrekken en daarom hebben we onze overweging ten opzichte van Europese aandelen gehandhaafd. Obligaties uit de periferie van de eurozone lijken aantrekkelijk op basis van een middellange horizon. Nu het besmettingsgevaar ingedamd is, lijkt dit een goed moment om in onze allocatie terug te keren naar een neutrale positie in obligaties uit kernlanden ten opzichte van EMU-obligaties. Een dergelijke positie is echter niet zonder risico: we kunnen zeker nog met wat volatiliteitsvlagen geconfronteerd worden.

Fed verhoogt rente, ECB gaat opkoopprogramma afbouwen

Fed-voorzitter Powell had het de afgelopen maand gemakkelijker dan ECB-president Draghi. Tegen de achtergrond van een sterke groei en een inflatie rond 2% besloot de Amerikaanse centrale bank volgens de verwachtingen om de rente te verhogen. De Fed had zelfs genoeg zelfvertrouwen om de prognose van aanhoudend lage rentes in te trekken. Zij rekent voor de rest van 2018 op nog twee renteverhogingen. Ondertussen kondigde de ECB aan dat het obligatieopkoopprogramma na september wordt teruggeschroefd naar EUR 15 miljard en na december zelfs geheel wordt beëindigd. Over dat laatste leek Draghi echter niet al te overtuigd nu de groei in de eurozone afzwakt. Daar staat een gematigde beleidsprognose tegenover: de ECB verwacht minstens tot de zomer van 2019 nog geen renteverhogingen. En dus was de reactie van de markt voorspelbaar: de aandelenkoersen stegen, de Duitse rente en de Italiaanse spreads daalden en de euro verzwakte.

 

Disclaimer
Kempen Capital Management N.V. (KCM) heeft een vergunning als beheerder van diverse beleggingsinstellingen en voor het verlenen van beleggingsdiensten en staat onder toezicht van de Autoriteit Financiële Markten. Deze informatie mag niet worden beschouwd als een aanbieding en biedt onvoldoende basis voor een beleggingsbeslissing. 

Asset Allocatie Desk

Marius Bakker
Ivo Kuiper
Joost van Leenders

Aanmelden

Laat je e-mailadres achter en ontvang de nieuwste editie als eerste in je mailbox